Jak mierzymy kolor ubrań

Zależnie od sklepu korzystamy z jednego z trzech źródeł, a gdy pierwsze zawiedzie, sięgamy po następne:

• Próbka tkaniny. Wiele sklepów pokazuje przy produkcie mały kwadrat z samym materiałem. Cały obrazek to tkanina, więc mierzymy go w całości.
• Zdjęcie produktu na jednolitym tle. Usuwamy tło i brzegi ubrania, na których zdjęcie łapie cienie, i mierzymy samą tkaninę. Jeśli ubrania nie da się oddzielić od tła, na przykład białej koszulki na białym tle, rezygnujemy z pomiaru, zamiast zgadywać.
• Kod koloru podany przez sklep. Niektóre sklepy podają przy każdym wariancie dokładny kod jego koloru.

Produkty, których koloru nie udało się ustalić żadnym sposobem, nie trafiają do serwisu.

Piksele przeliczamy na przestrzeń barw CIELAB, w której odległości między kolorami odpowiadają temu, jak różnicę widzi człowiek, i grupujemy je w kolory dominujące. Jasne i zacienione miejsca tej samej tkaniny liczą się jako jeden kolor. Z każdego ubrania zostaje od jednego do kilku kolorów wraz z ich udziałem w powierzchni.

Drobne wzory, takie jak paski czy kratka, przy zmniejszaniu zdjęcia zlewają się w jeden kolor pośredni: czerwono-białe paski wyglądają wtedy jak brudny róż. Dlatego ubrania w drobne wzory mierzymy tak, żeby oba kolory się zachowały.

Każda paleta ma 24 kolory. Kolor dominujący ubrania i każdy inny, który zajmuje znaczną część powierzchni, porównujemy z najbliższym kolorem palety miarą CIEDE2000 (ΔE). To standard Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej (CIE) do opisu różnicy kolorów widzianej przez człowieka: różnica około 1 jest na granicy dostrzegalności, a kilka jednostek widać, gdy kolory leżą obok siebie. Mniejsze detale, np. drobny nadruk, nie przesądzają o wyniku.

O dopasowaniu decyduje najgorzej pasujący z tych kolorów. Ubranie trafia do palety, gdy jego różnica wynosi najwyżej:

• ΔE 6 w tolerancji ścisłej, domyślnej.
• ΔE 8 w tolerancji zrównoważonej.

Tolerancję zmienisz na stronie każdej palety.

Nazwa koloru ze sklepu nigdy nie dodaje ubrania do palety, ale może je z niej wykluczyć:

• Gdy zmierzony kolor przeczy nazwie, na przykład sklep pisze „zielony”, a pomiar pokazuje beż, nie pokazujemy produktu jako dopasowanego.
• Zdjęcie nie odróżni śnieżnej bieli od złamanej ani czerni od bardzo ciemnego grafitu, ale nazwa tak, więc przy bielach, czerniach i kremach bierzemy ją pod uwagę.

• Na 147 sukienkach z jednego ze sklepów porównaliśmy zmierzony kolor z kodem koloru, który podaje sam sklep. Mediana różnicy wynosi ΔE 3,3, czyli mniej niż połowa zrównoważonej tolerancji.
• Skrypt kontrolny wyszukuje dopasowania, w których nazwa koloru ze sklepu kłóci się z charakterem palety, np. „musztardowy” w Chłodnej Zimie albo „neonowy” w Zgaszonym Lecie. Takich sprzecznych dopasowań jest od 0,6% do 3,6%, zależnie od palety.

• Sklepy fotografują w różnym świetle i różnie obrabiają zdjęcia, więc pomiar ma błąd rzędu kilku ΔE. Dlatego tolerancja jest większa od tego błędu.
• Każdy ekran pokazuje kolory trochę inaczej. Na karcie produktu zmierzony kolor stoi obok najbliższego koloru palety, żeby dało się je porównać na tym samym ekranie.
• Dane odświeżamy codziennie rano. Ceny i dostępność rozmiarów w sklepie mogą się zmienić w ciągu dnia.
• Pomiar mówi, czy kolor ubrania mieści się w palecie, a nie czy ubranie pasuje fasonem albo stylem.